DZIAŁANIE WODY-Jak wiadomo

„DZIAŁANIE WODY
Jak wiadomo z praktyki, wełna trudno ulega przemoczeniu, nie zmienia to jednak faktu, że jako koloid jest podatna na pęcznienie w wodzie, podczas którego mięknie, a przez przewlekłe działanie wody zapoczątkowuje się nieznaczna hydroliza jej materii białkowej. Gorąca woda wyługowuje z wełny nieznaczne ilości amoniaku i siarki w postaci siarkowodoru. Dłuższe gotowanie spilśnia wełnę, osłabia ją i pozbawia naturalnej miękkości. Odporność na wodę gorącą zależy od natury i rodzaju samego włókna; naj odporniej sza jest wełna merynosów; grube wełny są mniej odporne. Po traktowaniu gorącą wodą wełna barwi się silniej niż przedtem — w niższej temperaturze.
Suszenie wełny powinno się odbywać w temperaturze nie przekraczającej 70°C. W temperaturze 100—150°C traci ona swoją zwykłą higroskopijność, przybarwia się na żółto, staje się twarda i krucha. Suszenie wełny nasyconej wodą w temperaturze 90°C daje ten sam wynik, co suszenie w 25°C.
DZIAŁANIE KWASÓW
W kąpieli zawierającej do 4% kwasu — w stosunku do ciężaru wełny — włókno nie doznaje osłabienia, a nawet wzmacnia swoją wytrzymałość na rozrywanie. Dopiero przy wyższych stężeniach kwasu (powyżej 4, aż do 9% ) następuje osłabienie włókna. Stężony kwas siarkowy pozbawia włókno zdolności barwienia się, żelatynuje wełnę i stopniowo ją rozpuszcza. Podczas barwienia barwnikiem wymagającym dłuższego gotowania stosuje się z początku kwasy organiczne i dopiero pod koniec dodaje kwas siarkowy. Działanie kwasu słabnie wraz ze spadkiem temperatury 12—18°C nawet bardziej stężone roztwory kwasu działają bardzo wolno.“(6)